«سکوت های معنادار در کلاس درس؛ راهکاری نوین برای مدیریت هیجان و تمرکز دانش آموزان»
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 49
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
RRCONF01_2884
تاریخ نمایه سازی: 9 دی 1404
چکیده مقاله:
در سال های اخیر، کلاس های درس به محیط هایی پرتحرک، پرصدا و آکنده از محرک های شناختی و هیجانی تبدیل شده اند. گسترش فناوری های دیجیتال، تغییر سبک های یادگیری دانش آموزان و افزایش فشارهای روانی، موجب کاهش تمرکز، افزایش آشفتگی هیجانی و دشواری در مدیریت کلاس درس شده است. در چنین شرایطی، معلمان به دنبال راهکارهایی نوین، انسانی و کم هزینه برای ارتقای کیفیت یادگیری و ایجاد تعادل هیجانی در کلاس هستند. یکی از راهبردهای کمتر مورد توجه اما عمیقا اثربخش، استفاده آگاهانه از «سکوت های معنادار» در فرآیند تدریس است.سکوت های معنادار به مکث ها و توقف های هدفمند در جریان آموزش اطلاق می شود که با نیت تربیتی و شناختی طراحی می شوند و هدف آن ها فراهم سازی فرصت تامل، پردازش اطلاعات، تنظیم هیجان و بازسازی تمرکز فراگیران است. برخلاف سکوت تحمیلی یا ناشی از فقدان تعامل، سکوت معنادار یک کنش فعال آموزشی به شمار می رود که می تواند نقش مهمی در یادگیری عمیق و مدیریت هیجان دانش آموزان ایفا کند. مطالعات روان شناسی عصبی و تربیتی نشان می دهد که سکوت کوتاه مدت می تواند فعالیت بیش ازحد سیستم هیجانی مغز را کاهش داده و عملکرد شناختی، خودکنترلی و تمرکز را بهبود بخشد.این مقاله با رویکردی تحلیلی کاربردی، به بررسی مفهوم سکوت های معنادار در کلاس درس و نقش آن در مدیریت هیجان و تمرکز دانش آموزان می پردازد. ابتدا مفهوم سکوت در بافت آموزشی بازتعریف شده و سپس، تاثیر آن بر تنظیم هیجان، کاهش تنش های کلاسی و ارتقای کیفیت توجه و تفکر دانش آموزان تبیین می شود. همچنین با اشاره به الگوهای عملی سکوت معنادار، نظیر سکوت آغازین، سکوت پس از طرح سوال و سکوت تنظیم هیجان، نشان داده می شود که چگونه معلمان می توانند از این راهبرد در شرایط واقعی کلاس بهره ببرند.یافته های نظری و تجربی بررسی شده در این مقاله بیانگر آن است که سکوت های معنادار، در صورت اجرای آگاهانه و متناسب با ویژگی های سنی و فرهنگی دانش آموزان، می توانند به بهبود فضای روانی کلاس، افزایش مشارکت فعال، تقویت یادگیری عمیق و ارتقای سلامت روان دانش آموزان منجر شوند. در نهایت، مقاله بر ضرورت بازنگری در نگرش سنتی نسبت به سکوت و توجه بیشتر نظام آموزشی به این راهبرد تربیتی تاکید می کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مریم غلامپور آهنگر کلایی
کارشناسی زبان و ادبیات فارسی ، مقطع ابتدایی