تاثیر حمایت عاطفی معلم بر افزایش احساس امنیت روانی در دانش آموزان

حمایت عاطفی معلم یکی از مولفه های اساسی در فرایند یاددهی–یادگیری به شمار می رود و نقش مهمی در شکل گیری احساس امنیت روانی دانش آموزان ایفا می کند. امنیت روانی به معنای احساس آرامش، پذیرش، ارزشمندی و نبود ترس از تحقیر یا طرد شدن در محیط آموزشی است و زمانی تقویت می شود که دانش آموزان معلم خود را فردی حامی، قابل اعتماد و همدل بدانند. معلمانی که با دانش آموزان ارتباطی گرم و محترمانه برقرار می کنند، به احساسات آنان توجه نشان می دهند، به تفاوت های فردی احترام می گذارند و بازخوردهای سازنده ارائه می دهند، زمینه را برای کاهش اضطراب، افزایش اعتمادبه نفس و مشارکت فعال دانش آموزان فراهم می سازند. حمایت عاطفی معلم موجب می شود دانش آموزان بدون ترس از اشتباه کردن، افکار و پرسش های خود را بیان کنند و در فعالیت های کلاسی حضور موثرتری داشته باشند. پژوهش ها نشان می دهد که احساس امنیت روانی حاصل از این حمایت، با بهبود سلامت روان، افزایش انگیزش تحصیلی، ارتقای عملکرد آموزشی و کاهش رفتارهای ناسازگارانه همراه است. همچنین این نوع حمایت به تقویت روابط اجتماعی مثبت میان دانش آموزان کمک کرده و فضای کلاس را به محیطی امن، پویا و یادگیرنده محور تبدیل می کند. در چنین فضایی، دانش آموزان احساس تعلق بیشتری به مدرسه دارند و نگرش مثبت تری نسبت به یادگیری پیدا می کنند. از سوی دیگر، نبود حمایت عاطفی می تواند منجر به احساس ناامنی، انزوا، افت تحصیلی و کاهش مشارکت شود. بنابراین توجه به بعد عاطفی نقش معلم و آموزش مهارت های ارتباطی و هیجانی به آنان، امری ضروری در نظام آموزشی است.

کلیدواژه ها:

محیطی امن ، مهارت های ارتباطی ، حمایت عاطفی ، احساس امنیت