معنویت و عشق الهی آثار مولانا

پژوهش حاضر در سه بخش مجزا تهیه و تدوین شده است. در بخش نخست از مسائلی چون زمینه های اثرپذیری شعر فارسی از قرآن و حدیث، پیشینه آن، تحول و تکامل آن، موافقت و مخالفت با آن، شیوه های پیدا و پنهان آن، تفنن گرایی با آن و ... بحث شده است.در بخش دوم، شیوه ها و گونه های اثرپذیری از قرآن و حدیث با نام هایی چون اثرپذیری واژگانی، گزاره ای، گزارشی، تاویلی، تفسیری، تصویری، ساختاری و ... آورده شده است.در بخش سوم، نمونه هایی از بهره گیری ها و اثرپذیری های مولانا از آغاز تا پایان سده هشتم گردآوری شده و سعی شده است تا نمونه ها متنوع و نکته آموز باشند.درباره حدیث های کتاب که بیشتر آن ها از مآخذ معروف و معتبر گرفته شده است، گفتنی است که شاید پاره ای از آن ها از دیدگاه حدیث شناسی اما و اگرهایی داشته یا مجعول باشند؛ اما آنچه بیشتر حائز اهمیت است این که سخنور ساختار قرآنی یا حدیثی را به عنوان نمونه و سرمشقی پیش چشم می گیرد و سخن خود را در ساخت و بافتی می پردازد که با آن همخوان باشد.نمونه را می توان مثنوی مولوی نام برد که روساخت آن با روساخت قرآن مجید همخوانی هایی دارد. به عبارت دیگر، همان گونه که به ظاهر، آیه های قرآن بریده بریده می نماید، اما در باطن پیوندی ژرف و شگرف دارند و آن را کسی درمی یابد که با قرآن انس گرفته و با جان و دل و تقوا به حریم حرمت قرآن اذن دخول یافته است.مثنوی معنوی نیز کتابی است که به ظاهر از نظمی بهنجار و پیوندی استوار تهی است و چه بسا کسانی که آن را مجموعه ای از مطالب پراکنده می دانند، اما آن کس که به مثنوی خو گیرد، میان آن مطالب پریشان پیوندی پنهانی می یابد که محور اصلی آن تداعی شگرف مولانا است.

کلیدواژه ها:

معنویت ، مولانا ، عشق الهی