اثربخشی روان شناسی تربیتی بر بهزیستی تحصیلی و سرزندگی تحصیلی دانش آموزان

در دهه های اخیر، نظام های آموزشی در سراسر جهان با چالش های متعددی مواجه شده اند که از جمله مهم ترین آن ها می توان به افت انگیزش تحصیلی، کاهش مشارکت فعال دانش آموزان فرآیند یادگیری، افزایش فرسودگی تحصیلی و بروز مشکلات روان شناختی در محیط های آموزشی اشاره کرد. این مسائل سبب شده است که توجه پژوهشگران و برنامه ریزان آموزشی از تمرکز صرف بر پیشرفت تحصیلی و نمره محوری، به سوی بررسی ابعاد روان شناختی یادگیری و تجربه تحصیلی دانش آموزان معطوف شود. در این میان، روان شناسی تربیتی به عنوان یکی از شاخه های کاربردی علم روان شناسی، نقش مهمی در تبیین رفتارهای یادگیری، انگیزش، هیجان ها و سلامت روانی دانش آموزان ایفا می کند. روان شناسی تربیتی با بهره گیری از نظریه ها و یافته های علمی، به بررسی چگونگی یادگیری افراد، عوامل موثر بر عملکرد تحصیلی، نقش معلمان در ایجاد محیط های یادگیری موثر و تاثیر متغیرهای روان شناختی بر موفقیت تحصیلی می پردازد. این حوزه علمی تلاش می کند با شناسایی نیازهای روانی دانش آموزان، شرایطی فراهم آورد که یادگیری به تجربه ای لذت بخش، معنادار و پایدار تبدیل شود. پژوهش های متعدد نشان داده اند که توجه به ابعاد روان شناختی آموزش، می تواند تاثیر بسزایی در افزایش انگیزش و ارتقای سلامت روان دانش آموزان داشته باشد. یکی از مفاهیم کلیدی که در سال های اخیر مورد توجه ویژه پژوهشگران حوزه آموزش قرار گرفته است، «بهزیستی تحصیلی» است. بهزیستی تحصیلی به احساس رضایت، شادکامی و تجربه مثبت دانش آموزان از محیط آموزشی اشاره دارد و شامل مولفه هایی نظیر احساس تعلق به مدرسه، رضایت از فرآیند یادگیری، روابط مثبت با معلمان و همسالان و ادراک معناداری فعالیت های تحصیلی می شود. دانش آموزانی که از سطح بالایی از بهزیستی تحصیلی برخوردارند، معمولا نگرش مثبت تری نسبت به مدرسه دارند، مشارکت فعال تری در فعالیت های آموزشی نشان می دهند و در مواجهه با چالش های تحصیلی، از انعطاف پذیری بیشتری برخوردارند.

کلیدواژه ها:

روان شناسی ، تربیت ، تحصیلی ، دانش آموزان