بررسی نقش آموزش مهارت های ارتباطی بر اعتماد به نفس و روابط بین فردی دانش آموزان در پیشرفت تحصیلی در مدارس

در دهه های اخیر، نظام های آموزشی جهان با تغییرات بنیادینی مواجه شده اند و تمرکز آن ها از آموزش صرف محتواهای درسی به پرورش همه جانبه دانش آموزان معطوف شده است. یکی از مهم ترین ابعاد این رویکرد، توجه به مهارت های ارتباطی و اجتماعی دانش آموزان است. مهارت های ارتباطی، زیربنای تعاملات انسانی و از عوامل موثر در رشد شخصیت، سلامت روان و پیشرفت تحصیلی به شمار می روند. دانش آموزانی که قادر به برقراری ارتباط موثر با معلمان و همسالان خود هستند، معمولا مشارکت فعال تری در فعالیت های آموزشی داشته و از اعتماد به نفس بالاتری برخوردارند. مدرسه به عنوان یکی از مهم ترین نهادهای اجتماعی، نقش کلیدی در آموزش مهارت های ارتباطی دارد. ضعف در این مهارت ها می تواند منجر به انزوا، اضطراب اجتماعی، افت تحصیلی و مشکلات رفتاری شود. از این رو، آموزش مهارت های ارتباطی در محیط مدرسه می تواند به عنوان راهکاری موثر برای ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری مورد توجه قرار گیرد