مدیریت خشم و تنش در کودکان و نوجوانان: رویکردهای روان شناختی و آموزشی در بستر تحولات فناورانه و اجتماعی معاصر

مدیریت خشم و تنش در کودکان و نوجوانان به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های سلامت روانی و رشد اجتماعی مورد توجه قرار گرفته است. افزایش فشارهای محیطی، تحولات فناورانه و تغییرات اجتماعی موجب شده است که نوجوانان بیشتر در معرض هیجانات منفی، پرخاشگری و مشکلات رفتاری قرار گیرند. پژوهش ها نشان می دهند که مداخلات روان شناختی و آموزشی هدفمند، از جمله آموزش مهارت های حل مسئله، تنظیم هیجانات، تفکر شناختی و تمرین های رفتاری، قادرند شدت و فرکانس رفتارهای خشم آلود را کاهش دهند و همزمان مهارت های ارتباطی و خودکنترلی را ارتقا دهند. برنامه های گروهی و فردی که ترکیبی از آموزش های عملی، تمرینات ذهن آگاهی و فعالیت های تعاملی ارائه می دهند، اثربخشی بالاتری در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و افزایش سازگاری اجتماعی کودکان و نوجوانان دارند. نتایج نشان می دهد که کودکان و نوجوانانی که به طور مستمر تحت آموزش های مدیریت خشم قرار می گیرند، توانایی بهتری در شناسایی علائم اولیه خشم، کنترل واکنش های هیجانی و بهبود روابط بین فردی پیدا می کنند. همچنین، استفاده از فناوری و رسانه های دیجیتال به صورت هدفمند می تواند انگیزه و مشارکت نوجوانان را در فرایند آموزش افزایش دهد، در حالی که عدم نظارت و استفاده نادرست از این ابزارها ممکن است تنش و رفتارهای منفی را تشدید کند. در مجموع، مداخلات جامع و ترکیبی که هم جنبه های روان شناختی و هم مهارت های اجتماعی را هدف قرار می دهند، بهترین نتایج را در کاهش خشم و پرخاشگری و ارتقای سلامت روانی کودکان و نوجوانان ارائه می دهند.

کلیدواژه ها:

مدیریت خشم ، نوجوانان ، مهارت های هیجانی ، پرخاشگری ، آموزش روان شناختی