تحلیل اثربخشی روش های آموزش گروهی در ارتقاء تعامل اجتماعی و مهارت های بین فردی دانش آموزان

آموزش گروهی به عنوان یکی از روش های فعال یادگیری، در سال های اخیر توجه پژوهشگران و معلمان را به خود جلب کرده است. این روش نه تنها به ارتقای سطح علمی و درک مفهومی دانش آموزان کمک می کند، بلکه زمینه ای مناسب برای توسعه مهارت های اجتماعی و تعامل بین فردی فراهم می آورد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش گروهی در ارتقای تعامل اجتماعی و مهارت های بین فردی انجام شده است. فعالیت های گروهی می توانند توانایی دانش آموزان در همکاری، حل مسئله جمعی، همدلی و مدیریت تعارض را افزایش دهند. علاوه بر این، تعامل مستمر با همسالان در محیط های گروهی، موجب تقویت اعتماد به نفس، انگیزه درونی و حس تعلق به گروه می شود. آموزش گروهی به عنوان بستری پویا و مشارکتی، می تواند ابعاد شناختی و اجتماعی یادگیری را به صورت همزمان ارتقا دهد و نقش مهمی در پرورش افراد توانمند و اجتماعی در جامعه ایفا نماید. تعامل فعال و الگوبرداری از دیگران در محیط گروهی، مهارت های بین فردی و تعامل اجتماعی را به شکل موثر توسعه می دهد. همچنین، هدایت هدفمند گروه ها توسط معلم، طراحی فعالیت های متناسب با نیازهای فردی و گروهی و استفاده از بازخوردهای مستمر، نقش حیاتی در اثربخشی آموزش گروهی دارد. آموزش گروهی فراتر از یک روش یادگیری صرف است و می تواند به عنوان یک فرایند تربیتی چندبعدی در توسعه مهارت های اجتماعی و بین فردی یادگیرندگان مورد استفاده قرار گیرد. توصیه می شود نظام های آموزشی با بهره گیری از اصول آموزش گروهی و طراحی فعالیت های هدفمند، فرصت های یادگیری مشارکتی را برای دانش آموزان فراهم سازند تا هم یادگیری علمی ارتقا یابد و هم مهارت های اجتماعی و تعامل بین فردی آنان تقویت شود.

کلیدواژه ها:

آموزش گروهی ، تعامل اجتماعی ، مهارت بین فردی ، معلم