نقش آموزگار ابتدایی در شناسایی و پرورش استعدادهای نهفته دانش آموزان

شناسایی و پرورش استعدادهای نهفته دانش آموزان یکی از اساسی ترین رسالت های نظام آموزشی و به ویژه آموزگار ابتدایی است؛ زیرا سال های ابتدایی، مهم ترین دوره رشد شناختی، هیجانی و مهارتی کودکان محسوب می شود و هرگونه غفلت از استعدادهای آنها، می تواند پیامدهای جبران ناپذیری بر رشد تحصیلی و آینده شغلی و شخصیتی آنان داشته باشد. آموزگار ابتدایی، به عنوان نزدیک ترین فرد آموزشی به دانش آموز، از فرصت ها و موقعیت های فراوانی برای مشاهده، مقایسه، تحلیل رفتارهای فردی و گروهی و کشف توانایی های خاص دانش آموزان برخوردار است. بسیاری از استعدادهای نهفته، در قالب رفتارهای کوچک، علایق پنهان، توانمندی های خام، کنجکاوی ها و واکنش های یادگیری بروز می کنند که معمولا تنها یک معلم آگاه، حساس و آموزش دیده قادر به تشخیص دقیق آنها است.این پژوهش با هدف بررسی نقش آموزگار ابتدایی در شناسایی و پرورش استعدادهای نهفته دانش آموزان انجام شده و تلاش می کند نشان دهد چه عواملی در موفقیت معلم در این فرآیند موثر است، چه ابزارها و راهکارهایی برای شناسایی استعدادها وجود دارد، و چگونه می توان با برنامه ریزی اصولی و مشارکت خانواده، روند پرورش استعدادهای کودکان را تسهیل کرد. یافته های پژوهش های مختلف نشان می دهد که نقش معلم، صرفا انتقال دانش نیست، بلکه هدایتگر، تسهیل گر، تشویق کننده و طراح موقعیت های یادگیری است. شناسایی استعداد نیز تنها براساس نمره گذاری و آزمون های سنتی ممکن نیست، بلکه نیازمند مشاهده، تعامل، گفت وگو، مقایسه عملکرد، ارزشیابی های عملکردی، تکالیف خلاقانه، پروژه محور بودن و توجه به سبک های یادگیری است.در این مقاله، ابتدا مسئله و ضرورت موضوع تشریح شده، سپس پیشینه پژوهش بر اساس منابع معتبر ایرانی و خارجی، به ترتیب سال ارائه می شود. پس از آن روش پژوهش، ابزارها، محدودیت ها، تجزیه وتحلیل داده ها و یافته ها مورد بررسی قرار گرفته و در پایان نتیجه گیری جامع و پیشنهادهای کاربردی ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

استعدادهای نهفته ، شناسایی استعداد ، آموزگار ابتدایی ، یادگیری فعال ، پرورش استعداد ، ارزشیابی توصیفی ، روان شناسی تربیتی ، خلاقیت ، تفاوت های فردی ، رشد شناختی