بررسی ارتباط حافظه معنایی و خلاقیت در دو گروه از دانش آموزان تیزهوش و عادی در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در مدارس

درس بهعنوان یکی از بنیادی ترین فرآیندهای روان شناختی انسان، نقش تعیین کننده ای در افراد شناختی، تحصیلی، اجتماعی و فرهنگی ایفا می کند. در نظام آموزشی امروزی، دیگر به معنای حفظ و بازتولید اطلاعات تلقی نمی شود، فرآیندی پیچیده، فعال و معنادار است که در آن یادگیرنده با استفاده از ابزارهای شناختی خود، اطلاعات جدید را پردازش کرده، آن ها را با دانش پیشین تلفیق می کند و در ساختارهای ذهنی خود سازمان می دهد. در این زمینه، توجه به مولفه های شناختی زیربنای مطالعات، به ویژه حافظه و خلاقیت، از اهمیت ویژه ای دارد.حافظه یکی از اساسی ترین کارهای شناختی انسان است که بدون آن کارکرد، تفکر و حل مشکل امکان پذیر نیست. همه ی دانش های دانش آموزان، از ساده ترین مفاهیم تا پیچیده ترین مطالب درسی، به نوعی وابسته به عملکرد نظام حافظه هستند. حافظه های روان شناس شناختی را به انواع حافظه های حافظه حسی، حافظه کوتاه مدت، حافظه کاری و حافظه بلندمدت تقسیم کرده اند. در این میان، حافظه بلندمدت به دلیل نقش اساسی در پایداری و پیشرفت تحصیلی، جایگاه ویژه ای دارد.

کلیدواژه ها:

حافظه معنایی ، خلاقیت ، دانش آموزان ، پیشرفت