نقش بازخوردهای سازنده در ارتقای عملکرد تحصیلی و کاهش اضطراب یادگیری در کلاس های ابتدایی

هدف این پژوهش بررسی نقش بازخوردهای سازنده در ارتقای عملکرد تحصیلی و کاهش اضطراب یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی است. روش تحقیق از نوع کاربردی با رویکرد کمی و روش توصیفی-همبستگی می باشد. جامعه آماری شامل دانش آموزان مدارس ابتدایی یکی از شهر های کشور است که با نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۲۰۰ نفر انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد بازخورد سازنده و اضطراب یادگیری جمع آوری و نمرات تحصیلی دانش آموزان نیز مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بازخوردهای سازنده تاثیر مثبت و معناداری بر ارتقای عملکرد تحصیلی دارند (r=۰.۶۲, p<۰.۰۱) و همچنین با کاهش قابل توجه اضطراب یادگیری همراه هستند (r=-۰.۵۴, p<۰.۰۱) یافته ها تاکید می کنند که ارائه بازخوردهای هدفمند، شفاف و حمایت گرانه توسط معلمان می تواند به بهبود کیفیت آموزش و سلامت روان دانش آموزان کمک کند. این پژوهش پیشنهاد می کند که آموزش مهارت های ارائه بازخورد سازنده به معلمان و ایجاد محیط های حمایتی در مدارس به عنوان راهکارهای کلیدی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بازخورد سازنده ، عملکرد تحصیلی ، اضطراب یادگیری ، دانش آموزان ابتدایی ، یادگیری موثر ، سلامت روان