بررسی اثرات آموزش همدلی و مهارت های اجتماعی بر کاهش خشونت و پرخاشگری در مدارس

خشونت و پرخاشگری در محیط های آموزشی، به ویژه در مدارس، یکی از چالش های اساسی نظام های تربیتی معاصر به شمار می رود که پیامدهای منفی متعددی بر سلامت روانی، اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان برجای می گذارد. پژوهش های متعدد نشان می دهند که ناتوانی دانش آموزان در درک هیجانات خود و دیگران، ضعف در مهارت های اجتماعی و فقدان همدلی، از جمله عوامل زمینه ساز بروز رفتارهای پرخاشگرانه و ناسازگارانه در فضای مدرسه هستند. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر بررسی اثرات آموزش همدلی و مهارت های اجتماعی بر کاهش خشونت و پرخاشگری در مدارس می باشد. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی انجام شده و جامعه آماری آن شامل دانش آموزان مدارس است. در این مطالعه، آموزش همدلی به عنوان توانایی درک، پذیرش و پاسخ دهی مناسب به احساسات دیگران، و آموزش مهارت های اجتماعی به عنوان مجموعه ای از مهارت های ارتباطی، حل مسئله، کنترل هیجان و همکاری مورد توجه قرار گرفته است. داده ها از طریق ابزارهای استاندارد سنجش پرخاشگری، خشونت و مهارت های اجتماعی گردآوری و با استفاده از روش های آماری مناسب تحلیل شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که آموزش همدلی و مهارت های اجتماعی تاثیر معناداری بر کاهش میزان خشونت کلامی و فیزیکی، کنترل خشم و بهبود تعاملات اجتماعی دانش آموزان دارد. همچنین نتایج حاکی از آن است که تقویت همدلی موجب افزایش درک متقابل و کاهش تعارضات بین فردی در محیط مدرسه می شود.

کلیدواژه ها:

همدلی ، مهارت های اجتماعی ، خشونت مدرسه ای ، پرخاشگری ، سلامت روان دانش آموزان.