جایگاه معماری دیجیتال در آینده مدیریت شهری

در دهه های اخیر، تحول دیجیتال و ادغام فناوری های نوین در فرآیندهای مدیریت شهری، ساختار سنتی اداره شهرها را دگرگون کرده و افق جدیدی تحت عنوان «معماری دیجیتال شهری» برای بررسی و توسعه آینده مدیریت شهری پدید آورده است. معماری دیجیتال به عنوان چارچوبی برای طراحی، توسعه و پیاده سازی ابزارهای دیجیتال در ساختارهای شهری، نه تنها امکانات فناورانه را برای بهینه سازی خدمات و فرآیندها فراهم می کند، بلکه نقش محوری در افزایش کارایی، شفافیت و مشارکت شهروندان ایفا می نماید. در سطح جهانی، مفاهیمی چون شهرهای هوشمند و دوقلوهای دیجیتال به عنوان بخش هایی از این معماری مطرح شده اند و به مدیران شهری کمک می کنند تا با استفاده از داده های واقعی و مدل های تحلیلی، تصمیم گیری های کلان شهری را بهبود بخشند. افزون بر این، نقش فناوری های وابسته مانند اینترنت اشیا، کلان داده و هوش مصنوعی در پشتیبانی از لایه های معماری دیجیتال شهری، مطلوبیت خدمات شهری و پیش بینی چالش های آینده را افزایش می دهد. از سوی دیگر، این تغییرات به بازتعریف نقش مدیریت شهری می انجامد که در آن مدیران باید علاوه بر دانش سنتی، مهارت های دیجیتال و توانایی مدیریت اطلاعات را نیز در ساختار حکمرانی شهری لحاظ کنند. این مقاله با رویکرد تحلیلی-مروری تلاش می کند جایگاه معماری دیجیتال را در آینده مدیریت شهری بررسی کرده، چالش ها و فرصت های آن را تحلیل نماید و نقشه راهی برای بهره گیری موثر از این چارچوب در سیاست ها و استراتژی های شهری ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

معماری دیجیتال شهری ، مدیریت شهری ، شهر هوشمند ، دوقلوی دیجیتال ، فناوری های نوین