نقش هوش مصنوعی و چت بات های آموزشی در تعامل معلم-دانش آموز و آثار روانشناختی آن

هوش مصنوعی و به ویژه چت بات های آموزشی در سال های اخیر به عنوان ابزارهایی نوین برای پشتیبانی فرایند یادگیری و تقویت تعامل معلم–دانش آموز مورد توجه قرار گرفته اند. این فناوری ها با ارائه یادگیری شخصی سازی شده، بازخورد فوری و امکان دسترسی دائمی به منابع آموزشی، می توانند نقش مکمل معلم را ایفا کرده و کیفیت تعاملات آموزشی را ارتقا دهند. در عین حال، استفاده گسترده از چت بات ها پیامدهای روان شناختی دوگانه ای ایجاد می کند: از یک سو می تواند باعث افزایش انگیزش، کاهش اضطراب یادگیری و تقویت احساس خودکارآمدی شود، و از سوی دیگر، در صورت استفاده نادرست، احتمال وابستگی شناختی، کاهش مهارت های ارتباطی بین فردی و تضعیف تعامل انسانی را به همراه دارد. این مقاله با بررسی ادبیات موجود، نقش چت بات های مبتنی بر هوش مصنوعی در تعاملات آموزشی و آثار روان شناختی مثبت و منفی آن را تحلیل کرده و به چارچوبی برای بهره برداری موثر و اخلاق محور از این ابزارها در محیط های یادگیری پیشنهاد می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، چت بات آموزشی ، تعامل معلم–دانش آموز ، یادگیری شخصی سازی شده ، پیامدهای روان شناختی ، انگیزش یادگیری ، خودکارآمدی