نقش حمایت مدیران مدارس در توسعه حرفه ای معلمان تازه کار

هر معلمی در بدو ورود به فرایند تدریس، در مرحله ای است که ما نامش را یادگیری گذاشته و هدف نهایی او رسیدن به نقطه ای است که ما نامش را رهبری می گذاریم. هر دوی این مراحل در نسبت با امر تدریس معنا می یابند، یعنی یادگیری تدریس و در نهایت رهبری تدریس که نقطه تسلط و چیرگی بر امر یاددهی و یادگیری محسوب می شود.گذار از مرحله یادگیری به مرحله رهبری برای معلمانی که تازه وارد دنیای تدریس شده و برای نخستین بار وارد یک کلاس درس واقعی می شوند، معمولا دشوار است، چرا که مستلزم یادگیری دائمی و کسب تجارب متراکم است. حجم زیادی از آموختنی ها در مدت زمانی کوتاه انتظارشان را می کشد. نباید فرض کنیم که این معلمان تازه کار به طور غریزی می دانند چطور از فناوری به شکلی خوب و درست استفاده کنند. این تفکر اشتباهی است، مگر معلمان قدیمی و کارآزموده از همان ابتدا شیوه درست را می دانستند؟ خیر، تقریبا هیچ معلمی بدون آزمون و خطا و کمک گرفتن از همکاران با تجربه، به سطح تسلط و رهبری در تدریس نرسیده است و البته نخواهد رسید. اغلب، معلمان نوپا، در مسئله فناوری آموزشی، بیشتر از منظر تئوری آگاهی دارند تا از منظر عملی. بسیاری از آن ها شاید هرگز در یک دوره کارورزی غنی که در آن فناوری با تدریس واقعی یک معلم ترکیب شده باشد شرکت نکرده اند یا نمونه ای واقعی از کاربرد فناوری در پایه ای که حالا باید تدریس کنند ندیده باشند.افزون بر این، بسیاری از رهبران مدارس دریافته اند که تجربه های گذشته معلمان تازه کار به عنوان دانش آموز نقش مهمی در میزان تمایل شان به استفاده از فناوری در کلاس ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

معلمان ، حمایت ، نقش و توسعه