جایگاه نشاط سیاسی-اجتماعی در نظام سیاستگذاری و اجرایی کشور

نشاط سیاسی-اجتماعی به عنوان یکی از عوامل کلیدی در توسعه پایدار و انسجام اجتماعی، در نظام سیاستگذاری ایران از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این مقاله به بررسی جایگاه این مفهوم در اسناد بالادستی، برنامه های توسعه و اقدامات اجرایی دولت ها می پردازد. با استفاده از روش تحلیل اسنادی و بررسی منابع علمی، یافته ها نشان می دهد که علی رغم الزامات قانونی مانند بند «ب» ماده ۹۷ برنامه چهارم توسعه، اجرای سیاست های نشاط با چالش هایی نظیر ضعف ساختاری، عدم پایداری و رتبه پایین جهانی ایران (۱۰۵ از ۱۵۸ کشور در سال ۲۰۱۶) مواجه است. بحث بر این است که نشاط سیاسی-اجتماعی نیازمند ادغام در سیاست های کلان و تقویت نقش جامعه مدنی است. نتیجه گیری بر لزوم تدوین شاخص های سنجش و سیاست های محلی تاکید دارد تا نشاط به عنوان ابزاری برای افزایش امیدواری و اعتماد اجتماعی عمل کند. این تحقیق بر پایه منابع فارسی و انگلیسی تا سال ۱۴۰۲ استوار است.

کلیدواژه ها:

نشاط سیاسی ، نشاط اجتماعی ، سیاستگذاری ایران ، برنامه های توسعه ، اعتماد اجتماعی ، عدالت اجتماعی.