اثر شوری های مختلف بدون سازگاری بر الکترولیت های خون و ساختار بافت های آبشش و کلیه در ماهی باس دریایی آسیایی (Lates calcarifer)

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 52

فایل این مقاله در 25 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JAPB-12-4_006

تاریخ نمایه سازی: 8 دی 1404

چکیده مقاله:

هدف از این مطالعه بررسی تاثیرات شوری­های مختلف بدون سازگاری بر الکترولیت های خون و ساختار بافت­های آبشش و کلیه در ماهی باس دریایی آسیایی (Lates calcarifer) است. تعداد ۱۸۰ قطعه بچه ماهی باس دریایی آسیایی با میانگین وزن اولیه ۱±۳۴ به صورت کاملا تصادفی انتخاب و در چهار تیمار، هر یک با سه تکرار شامل تیمارهای ۱ تا ۴ (شوری ۰، ۱۵، ۳۵ و ۵۰ گرم در لیتر) توزیع شدند. نمونه برداری از ماهیان در ساعت های ۶، ۲۴، ۷۲ و ۱۲۰ انجام گرفت. هیچ گونه تلفاتی در طول دوره آزمایش مشاهده نشد. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که شوری­های مختلف در میزان اسمولاریته و یون­های سدیم، پتاسیم و کلر خون ماهی باس دریایی آسیایی تغییرات معنی داری را در ساعت­های مختلف آزمایش ایجاد کرد (۰۵/۰P<). در بافت آبشش تیمارهای شوری ۰، ۱۵ و ۳۵ گرم در لیتر عوارضی چون نکروز اپیتلیال و چسبندگی لاملاها نسبت به تیمار شوری ۵۰ گرم در لیتر مشاهده شد. همچنین در بافت کلیه تیمارهای شوری ۰، ۱۵ و ۳۵ گرم در لیتر عوارضی چون افزایش مراکز ملانوماکروفاژها، بزرگ شدگی کپسول بومن، افزایش فضا در مرکز گلومرول و سلول های نکروز در بافت خون ساز در مقایسه با تیمار شوری ۵۰ گرم در لیتر مشاهده شد. بیشترین آسیب بافتی آبشش و کلیه در این ماهیان متعلق به گروه شوری صفر گرم در لیتر و کمترین میزان آن متعلق به گروه شوری ۵۰ گرم در لیتر بود. نتایج نشان داد شوری­های مختلف بدون سازگاری می تواند موجب تغییر الکترولیت های خون و ساختار بافت­های آبشش و کلیه در ماهی باس دریایی آسیایی شود.

نویسندگان

محمد فلاحی

کارشناس ارشد شیلات، گروه شیلات، دانشکده علوم و فناوری نانو و زیستی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران

امین اوجی فرد

دانشیار گروه شیلات، دانشکده علوم و فناوری نانو و زیستی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران

وحید مرشدی

دانشیار گروه شیلات و زیست شناسی دریا، پژوهشکده خلیج فارس، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران

امین غلامحسینی

دانشیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Ali A., Azom M.G., Sarker B.S., Rani H., Alam M.S. ...
  • Evans D.H., Piermarini P.M. and Choe K.P. ۲۰۰۵. The multifunctio-nal ...
  • Farshadian R., Salati A.P., Keyvanshokooh A. and Pasha-Zanoosi H. ۲۰۱۹. ...
  • Fielder D.S., Allan G.L., Pepperall D. and Pankhurst P.M. ۲۰۰۷. ...
  • نمایش کامل مراجع