ثبت میزبانی منطقه ای جدید برای (Trypanorhyncha: Eutetrarhynchidae) Hispidorhynchus australiensis از Aetobatus flagellum در خلیج فارس

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 65

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JAPB-12-4_004

تاریخ نمایه سازی: 8 دی 1404

چکیده مقاله:

به منظور ارزیابی سستودهای راسته Trypanorhyncha در سفره ماهی Aetobatus flagellum در خلیج فارس، روده ۱۵ نمونه از این گونه سفره ماهی عقابی سر دراز از سواحل استان هرمزگان مورد بررسی قرار گرفت که منجر به شناسایی سستودهایی از گونه Hispidorhynchus australiensis شد. درصد آلودگی، شدت آلودگی، میانگین شدت آلودگی و میانگین شدت آلودگی در سفره ماهیان آلوده برای این گونه از Trypanorhyncha به ترتیب ۲۰ درصد، ۱۵-۳، ۸/۴±۲ و ۲/۶±۱۰ محاسبه شد. سفره ماهی A. flagellum به عنوان ثبت میزبانی جدید و خلیج فارس به عنوان ثبت منطقه ای جدید برای H. australiensis در نظر گرفته شد که به موجب آن، توزیع جغرافیایی این گونه سستود از شمال استرالیا تا شمال غربی اقیانوس هند گسترده می شود. احتمالا در اقیانوس هند جایی که از نظر توزیع جغرافیایی، A. flagellum در مجاورت میزبان تایپ یعنی Aetobatus ocellatus است، به دلیل استفاده از بی مهرگان دخیل در چرخه زندگی انگل به عنوان منبع غذایی مشترک دو گونه سفره ماهی عقابی، تعویض میزبان رخ داده است. از نظر ریختی، نمونه های ایرانی با توصیف و توصیف مجدد H. australiensis که بر اساس نمونه های بخش شمالی استرالیا ارائه شده بودند انطباق داشتند. همچنین نمونه های خلیج فارس با ۱۰ Voucher متعلق به H. australiensis (از دریای آرافورا در شمال استرالیا) با کد موزه ای AHC ۲۹۴۹۳-۱۰ که از موزه جنوب استرالیا برای مقایسه وام گرفته شده بودند، از نظر ریختی مطابقت داشتند. با وجود این که شکل و اندازه قلاب ها و الگوی آرایشی آنها بر روی تانتاکول ها بین نمونه های ایرانی و استرالیایی کاملا مطابقت داشت، اما دامنه اندازه اسکولکس و به تبع آن ساختارهای درونی آن در نمونه های ایرانی از دامنه ارائه شده در توصیف و توصیف مجدد این گونه بیشتر بود که این مورد به عنوان تنوعات درون گونه ای توجیه می شود. مقایسه کاراکترها از نظر اندازه و تعداد بین نمونه های ایرانی و استرالیایی در قالب یک جدول ارائه شد. همچنین سه نمونه به موزه تاریخ طبیعی ژنو در کشور سوییس با کد موزه ای MHNG–PLAT–۰۱۵۷۴۵۳ برای دسترسی آسان پژوهشگران سپرده شد.

نویسندگان

محمد حاصلی

دانشیار گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Beveridge I., Haseli M., Ivanov V.A., Menoret A. and Schaeffner ...
  • Beveridge I., Neifar L. and Euzet L. ۲۰۰۴. Review of ...
  • Campbell R.A. and Beveridge I. ۲۰۰۹. Oncomegas aetobatidis sp. nov. ...
  • Haseli M. ۲۰۱۳. Trypanorhynch cestodes from elasmobranchs from the Gulf ...
  • Marques J.F., Santos M.J., Cabral H.N. and Palm H.W. ۲۰۰۵. ...
  • Palm H.W. ۲۰۰۴. The Trypanorhyncha Diesing, ۱۸۶۳. IPB-PKSPL Press, Indonesia. ...
  • Palm H.W. and Caira J.N. ۲۰۰۸. Host specificity of adult ...
  • Toth L.M., Campbell R.A. and Schmidt G.D. ۱۹۹۲. A revision ...
  • نمایش کامل مراجع