بررسی اثرات نانو ذرات نقره روی بیان برخی از ژن های دخیل در مقاومت به فلوکونازول در کاندیدا آلبیکنس

عفونت های قارچی فرصت طلب، به ویژه عفونت های ناشی از Candida albicans، در سال های اخیر به عنوان یکی از چالش های مهم بالینی، به خصوص در بیماران دچار نقص ایمنی، مطرح شده اند. فلوکونازول به عنوان یکی از پرمصرف ترین داروهای ضدقارچی آزولی، نقش اساسی در درمان این عفونت ها دارد؛ با این حال، افزایش مقاومت دارویی در ایزوله های بالینی C. albicans اثربخشی این دارو را به طور جدی تهدید کرده است. مکانیسم های اصلی این مقاومت شامل افزایش بیان ژن های پمپ های افلوکس (CDR1، CDR2، MDR1) و تغییرات در ژن ERG11 ، هدف اصلی فلوکونازول در مسیر بیوسنتز ارگوسترول، می باشد. در این میان، نانوذرات نقره (AgNPs) به عنوان عوامل ضد میکروبی نوین، توجه فزاینده ای را به خود جلب کرده اند. شواهد موجود نشان می دهد که این نانوذرات می توانند از طریق تخریب غشای سلولی، القای گونه های فعال اکسیژن و ایجاد اثرات سینرژیستی با داروهای آزولی، رشد قارچ ها را مهار کنند. با این حال، داده های مولکولی درباره اثر AgNPs بر بیان ژن های مقاومت به فلوکونازول محدود و پراکنده است. این مرور با تمرکز بر مطالعات مرتبط، به بررسی مکانیسم های مقاومت به فلوکونازول در C. albicans، شواهد ضدقارچی و سینرژیستی نانوذرات نقره، و خلاهای تحقیقاتی موجود در زمینه تاثیر AgNPs بر بیان ژن های مقاومت می پردازد و چارچوبی نظری برای پژوهش های آزمایشگاهی مبتنی بر qRT-PCR ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

نانوذرات نقره ، کاندیدا آلبیکنس ، مقاومت به فلوکونازول ، بیان ژن ، پمپ افلوکس