بررسی تاثیر آموزش مجازی بر کیفیت یادگیری و انگیزه تحصیلی دانش آموزان مناطق محروم استان سیستان و بلوچستان

با گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات، آموزش مجازی به عنوان یکی از مهم ترین رویکردهای نوین آموزشی، به ویژه در مناطق محروم، مورد توجه قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش مجازی بر میزان یادگیری و انگیزه تحصیلی دانش آموزان تمامی مقاطع تحصیلی در مناطق محروم استان سیستان و بلوچستان است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر رویکرد کمی با ماهیت توصیفی–تحلیلی است. روش پژوهش به صورت میدانی–اسنادی انجام شده است؛ بدین معنا که علاوه بر تحلیل مطالعات و مقالات پیشین، دیدگاه های حدود 150 دانش آموز از چند مدرسه مناطق محروم استان به صورت پرسش های شفاهی نیمه ساختاریافته گردآوری شده است. یافته های توصیفی نشان می دهد آموزش مجازی می تواند موجب بهبود یادگیری و افزایش انگیزه تحصیلی دانش آموزان شود، اما محدودیت هایی نظیر ضعف زیرساخت های اینترنتی، کمبود تجهیزات دیجیتال و کاهش تعامل آموزشی، اثرگذاری آن را کاهش می دهد. نتایج پژوهش بیانگر آن است که آموزش مجازی در صورت برنامه ریزی متناسب با شرایط بومی می تواند ابزاری موثر برای کاهش نابرابری های آموزشی در مناطق محروم باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، یادگیری ، انگیزه تحصیلی ، دانش آموزان ، مناطق محروم ، استان سیستان و بلوچستان