تاثیر بازی، به ویژه بازی های بومی محلی روستای خمیگان شهرستان رزن، بر هوش هیجانی دانش آموزان مقطع ابتدایی و نقش آن در تقویت عملکرد مغز و مهارت های جسمی حرکتی مورد مطالعه: مدرسه دخترانه حاج عزیز آقا شاهنجرینی خمیگان

بازی به عنوان یکی از بنیادی ترین فعالیت های طبیعی کودک، نقشی اساسی در رشد شناختی، هیجانی، اجتماعی و جسمی او ایفا می کند. در سال های اخیر با گسترش زندگی ماشینی و کاهش تحرک بدنی کودکان، اهمیت بازی های هدفمند به ویژه بازی های بومی محلی بیش از پیش مورد توجه پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت قرار گرفته است. بازی های بومی محلی علاوه بر برخورداری از مولفه های حرکتی و شناختی، ریشه در فرهنگ، تاریخ و تعاملات اجتماعی جوامع محلی دارند و می توانند به عنوان ابزاری موثر در پرورش هوش هیجانی کودکان مورد استفاده قرار گیرند. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر بازی، به ویژه بازی های بومی محلی روستای خمیگان شهرستان رزن، بر هوش هیجانی دانش آموزان مقطع ابتدایی و همچنین تبیین نقش این بازی ها در تقویت عملکرد مغز و مهارت های جسمی حرکتی آنان است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای، اسناد پژوهشی و مشاهده های میدانی در مدرسه دخترانه حاج عزیز آقا شاهنجرینی خمیگان انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که مشارکت دانش آموزان در بازی های بومی محلی منجر به بهبود مولفه های هوش هیجانی نظیر خودآگاهی، خودکنترلی، همدلی و مهارت های اجتماعی می شود. همچنین این بازی ها از طریق تحریک کارکردهای اجرایی مغز و تقویت هماهنگی های عصب عضلانی، نقش موثری در ارتقای عملکرد مغزی و مهارت های جسمی حرکتی دانش آموزان دارند. نتایج پژوهش بر ضرورت بهره گیری آگاهانه از بازی های بومی محلی در برنامه های آموزشی مدارس ابتدایی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

بازی های بومی محلی ، هوش هیجانی ، عملکرد مغز ، مهارت های جسمی حرکتی ، دانش آموزان ابتدایی ، روستای