شیوع اختلال نارسایی توجه بیش فعالی دوره متوسطه اول استان تهران

این پژوهش با هدف تعیین شیوع اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی (ADHD) در دانش آموزان دوره متوسطه اول استان تهران انجام شد. در یک مطالعه توصیفی-مقطعی، ۱۱۵۸ دانش آموز (۶۰۲ پسر و ۵۵۶ دختر) از پایه های هفتم، هشتم و نهم مدارس مناطق مختلف تهران با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از مقیاس درجه بندی کانرز-نسخه ۳ و مصاحبه تشخیصی نیمه ساختاریافته بر اساس معیارهای DSM-۵ جمع آوری شد. نتایج نشان داد شیوع کلی ADHD در این گروه ۷.۷ درصد (با فاصله اطمینان ۹۵%: ۶.۲ تا ۹.۴ درصد) است. تحلیل زیرگروه ها تفاوت معناداری را از نظر جنسیت نشان داد، به طوری که شیوع در پسران (۱۰.۱ درصد) به طور قابل توجهی بیشتر از دختران (۵.۰ درصد) بود. همچنین، یک رابطه معکوس و معنادار بین سطح برخورداری اقتصادی-اجتماعی منطقه سکونت و نرخ شیوع مشاهده شد، به طوری که مناطق کم برخوردار بالاترین شیوع (۹.۵ درصد) را داشتند. تحلیل رگرسیون لجستیک، سابقه خانوادگی مثبت (با نسبت شانس تعدیل شده ۳.۹۲) را به عنوان قوی ترین پیش بینیکننده ابتلا شناسایی کرد. سایر عوامل خطر مستقل و معنادار شامل جنسیت پسر، وضعیت اقتصادی-اجتماعی پایین، مشکلات دوران بارداری/زایمان و کیفیت پایین رابطه والد-فرزندی بودند. توزیع زیرتیپ ها نشان داد زیرتیپ ترکیبی شایع ترین شکل اختلال (۴۹.۴ درصد) است. این یافته ها بر شیوع قابل توجه ADHD در نوجوانان تهرانی و لزوم طراحی برنامه های غربالگری، تشخیص و مداخله جامع، به ویژه با تمرکز بر مناطق محروم و حساسیت به تفاوت های جنسیتی، تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی ، شیوع ، دانش آموزان دوره متوسطه اول ، عوامل خطر ، تهران.