بررسی رابطه بین خودکارآمدی معلمان و کیفیت یادگیری دانش آموزان در مدارس دولتی

کیفیت یادگیری دانش آموزان از مهم ترین دغدغه های نظام های آموزشی است که عوامل متعددی در تحقق آن نقش دارند. یکی از این عوامل، خودکارآمدی معلمان است که به باور آنان نسبت به توانایی های خود در اجرای وظایف آموزشی اشاره دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین خودکارآمدی معلمان و کیفیت یادگیری دانش آموزان در مدارس دولتی انجام شده است. این تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری شامل معلمان و دانش آموزان مدارس دولتی یک منطقه مشخص است. نمونه گیری به صورت تصادفی چندمرحله ای انجام و داده ها از طریق پرسشنامه خودکارآمدی معلمان و شاخص های کیفیت یادگیری (پیشرفت تحصیلی، انگیزه یادگیری و مهارت های تفکر) جمع آوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون انجام گرفت. نتایج نشان داد که خودکارآمدی معلمان در سطح نسبتا بالایی قرار دارد و بین خودکارآمدی معلمان و کیفیت یادگیری دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، خودکارآمدی معلمان توانست بخشی از تغییرات کیفیت یادگیری را پیش بینی کند. این یافته ها اهمیت توجه به ارتقای خودکارآمدی معلمان به عنوان عاملی کلیدی در بهبود کیفیت آموزش را تاکید می کند و پیشنهاد می شود برنامه های توانمندسازی و حمایت های حرفه ای برای معلمان مدارس دولتی طراحی و اجرا گردد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی معلمان ، کیفیت یادگیری ، مدارس دولتی ، پیشرفت تحصیلی ، انگیزه یادگیری