بررسی اثربخشی روش تدریس مبتنی بر خلاقیت در ایجاد کلاس پویا و انگیزه پیشرفت دانش آموز

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روش تدریس مبتنی بر خلاقیت در ایجاد کلاس پویا و افزایش انگیزه پیشرفت دانش آموزان انجام شد. این مطالعه از نوع تحقیق نیمه تجربی با دو گروه آزمایش و کنترل بود که جامعه آماری آن را دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی تشکیل می دادند. گروه آزمایش تحت تدریس مبتنی بر خلاقیت قرار گرفت و گروه کنترل با روش سنتی آموزش دید. داده ها از طریق پرسشنامه انگیزه پیشرفت و چک لیست مشاهده پویایی کلاس جمع آوری و با استفاده از آزمون های آماری تحلیل شدند. نتایج نشان داد که روش تدریس مبتنی بر خلاقیت به طور معناداری باعث افزایش پویایی کلاس و انگیزه پیشرفت تحصیلی دانش آموزان شد. این یافته ها اهمیت به کارگیری روش های نوین و خلاقانه در فرآیند آموزش را برجسته می سازد و پیشنهاد می کند معلمان با استفاده از این روش ها فضایی فعال و انگیزه بخش برای یادگیری دانش آموزان فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

روش تدریس مبتنی بر خلاقیت ، کلاس پویا ، انگیزه پیشرفت ، یادگیری فعال ، آموزش نوین