"بازطراحی برنامه درسی در زیست بوم آموزش هوشمند: از محتوامحوری تا یادگیری معنادار"

تحولات شتابان فناوری های هوشمند، به ویژه هوش مصنوعی، کلان داده ها و محیط های یادگیری دیجیتال، ضرورت بازاندیشی بنیادین در برنامه های درسی نظام های آموزشی را بیش از پیش آشکار ساخته است. برنامه های درسی سنتی که عمدتا بر انتقال محتوا، حفظیات و ارزیابی های کمی متمرکز بوده اند، دیگر پاسخگوی نیازهای یادگیرندگان در زیست بوم آموزش هوشمند نیستند. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی–تبیینی، به بررسی مولفه های بازطراحی برنامه درسی در بستر آموزش هوشمند پرداخته و گذار از محتوامحوری به یادگیری معنادار، عمیق و مسئله محور را مورد توجه قرار می دهد. در این مطالعه، ابعاد مختلف برنامه درسی شامل اهداف، محتوا، روش های یاددهی–یادگیری، نقش معلم و شیوه های ارزشیابی در پرتو فناوری های نوین تحلیل شده است. نتایج نشان می دهد که استفاده هدفمند از ابزارهای هوشمند می تواند زمینه ساز شخصی سازی یادگیری، تقویت تفکر انتقادی، یادگیری مبتنی بر تجربه و افزایش درگیری شناختی دانش آموزان شود. همچنین بازطراحی برنامه درسی در این زیست بوم، مستلزم تغییر نگرش از «انتقال دانش» به «ساخت معنا» و از «معلم محوری» به «یادگیرنده محوری» است. این مقاله با ارائه چارچوبی مفهومی، می کوشد راهنمایی علمی برای سیاست گذاران، طراحان برنامه درسی و معلمان در مسیر تحقق یادگیری معنادار در عصر آموزش هوشمند فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

زیست بوم آموزش هوشمند ، بازطراحی برنامه درسی ، یادگیری معنادار ، یادگیرنده محوری ، فناوری های هوشمند آموزشی ، تحول برنامه درسی