بازنگری در استانداردهای آموزشی: انطباق آموزش طراحی دوخت با فناوری های نوین تولید پوشاک در هنرستان ها

پژوهش حاضر با هدف بررسی شکاف میان سرفصل های آموزشی رشته طراحی و دوخت در هنرستان های فنی و حرفه ای و نیازهای فناورانه بازار کار مدرن صنعت پوشاک انجام شده است. با توجه به سرعت شتابان تحولات دیجیتال و ورود نرم افزارهای تخصصی الگوسازی، برش لیزری و شبیه سازی سه بعدی به چرخه تولید، نظام آموزشی فعلی که بر مهارت های دستی و سنتی تمرکز دارد، قادر به تامین نیروی انسانی کارآمد برای صنعت نیست. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و با مطالعه اسنادی استانداردها و مصاحبه با خبرگان صنعت و آموزش صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که بیش از هفتاد درصد محتوای آموزشی فعلی فاقد پیوستگی با فناوری های نوین است و هنرجویان پس از فارغ التحصیلی توانایی تعامل با تجهیزات پیشرفته خطوط تولید را ندارند. این پژوهش مدلی نوین برای تلفیق شایستگی های دیجیتال با مهارت های پایه خیاطی ارائه می دهد که بر اساس آن، بازنگری در تجهیزات کارگاهی و بازآموزی هنرآموزان به عنوان پیش شرط های اصلی مطرح شده اند. نتیجه گیری نهایی بر این امر استوار است که برای جلوگیری از هدررفت منابع و افزایش بهره وری ملی، باید استانداردهای آموزشی از حالت ایستای فعلی به ساختاری پویا و مبتنی بر فناوری تغییر جهت دهند تا فارغ التحصیلان بتوانند به عنوان تکنسین های ماهر جذب بازار کار شوند.

کلیدواژه ها:

استاندارد آموزشی ، طراحی دوخت ، فناوری نوین ، هنرستان فنی ، تولید پوشاک