نقش خانواده و جامعه در حمایت از پیشرفت تحصیلی دانش آموزان و ارتقاء سطح آموزش در مدارس کشور

پژوهش حاضر با هدف بررسی عمیق و همه جانبه نقش دو نهاد بنیادین خانواده و جامعه در فرآیند پیشرفت تحصیلی دانش آموزان و ارتقاء کیفی سطح آموزش در مدارس کشور انجام شده است. آموزش و پرورش به عنوان رکن اصلی توسعه پایدار، نیازمند تعامل ارگانیک میان مدرسه، خانواده و نهادهای اجتماعی است. در این راستا، نقش خانواده فراتر از تامین نیازهای مادی، به ابعاد روانی، عاطفی و ایجاد انگیزش درونی گسترش می یابد و جامعه نیز با فراهم آوردن بسترهای فرهنگی و امکانات زیرساختی، نقش مکمل را ایفا می کند. روش پژوهش حاضر توصیفی-تحلیلی بوده و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و اسناد بالادستی تدوین شده است. یافته ها نشان می دهد که وجود شکاف میان انتظارات خانواده و برنامه های مدرسه، و همچنین عدم مشارکت فعال نهادهای اجتماعی در فرآیند آموزش، از موانع اصلی ارتقاء کیفیت آموزشی است. نتایج حاکی از آن است که همبستگی معناداری میان سطح مشارکت والدین در امور مدرسه و موفقیت تحصیلی دانش آموزان وجود دارد. همچنین، جوامعی که در آن ها نهادهای مدنی و رسانه ها همسو با اهداف آموزشی حرکت می کنند، نرخ ترک تحصیل کمتر و سطح سواد علمی بالاتری را تجربه می کنند. در نهایت، این پژوهش راهکارهایی را برای تقویت پیوند میان خانه، مدرسه و جامعه ارائه می دهد تا از طریق هم افزایی این سه ضلع، بستری مناسب برای شکوفایی استعدادهای دانش آموزان فراهم گردد و نظام آموزشی کشور به استانداردهای مطلوب نزدیک تر شود.

کلیدواژه ها:

پیشرفت تحصیلی ، مشارکت خانواده ، سرمایه اجتماعی ، کیفیت آموزشی ، تعامل مدرسه و جامعه.