بررسی کارآمدی هیپنوتیزم درمانی در بهبود حمایت اجتماعی و تاب آوری کودکان مبتلا به لکنت زبان

این مطالعه با هدف ارزیابی اثر هیپنوتیزم درمانی بر ارتقاء حمایت اجتماعی و تاب آوری کودکان مبتلا به لکنت زبان، با طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. نمونه شامل ۴۰ کودک ۸ تا ۱۴ ساله بود که به طور تصادفی در گروه آزمایش (هیپنوتیزم درمانی) و گروه کنترل تقسیم شدند. ابزارهای سنجش شامل پرسشنامه حمایت اجتماعی چند بعدی و مقیاس تاب آوری کودکان و نوجوانان بود. بررسی مفروضه های آماری نشان داد همگنی واریانس ها، همگنی شیب رگرسیون و یکسانی ماتریس واریانس-کوواریانس برقرار است. تحلیل کوواریانس چند متغیره (MANCOVA) پس از کنترل نمرات پیش آزمون، اثر معنادار گروه را بر هر دو متغیر وابسته با مجذور آتا ۰.۴۰۵ و اندازه اثر بزرگ تایید کرد. یافته ها نشان می دهند که هیپنوتیزم درمانی، با کاهش اضطراب اجتماعی، تقویت خودکارآمدی ارتباطی و تعدیل فعالیت عصبی در شبکه های پیشانی و لیمبیک، حمایت اجتماعی ادراک شده و تاب آوری را به طور قابل توجهی بهبود می بخشد. این نتایج پشتیبانی علمی قوی برای استفاده از هیپنوتیزم درمانی در مداخلات چندرشته ای جهت بهبود عملکرد روانی اجتماعی کودکان دارای لکنت زبان فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

هیپنوتیزم درمانی ، لکنت ، حمایت اجتماعی ، تاب آوری