بررسی اثربخشی آموزش خودآگاهی هیجانی بر بهبود تعامل معلم دانش آموز و کاهش تعارضهای آموزشی در دانش آموزان دوره دوم متوسطه منطقه ۴ تهران

تعامل مثبت و سازنده میان معلم و دانش آموز از عوامل اساسی در ایجاد محیطی سالم و موثر برای یادگیری است که می تواند به ارتقاء کیفیت آموزشی و سلامت روانی دانش آموزان منجر شود. در مقابل، تعارض های آموزشی و مشکلات ارتباطی میان معلمان و دانش آموزان به عنوان موانعی جدی در مسیر پیشرفت تحصیلی و رفاه روانی شناخته می شوند. یکی از مهارت های کلیدی که می تواند در بهبود این تعاملات نقش مهمی ایفا کند، خودآگاهی هیجانی است که به افراد کمک می کند هیجانات خود را بهتر درک و مدیریت کنند و ارتباطات موثرتری برقرار نمایند. هدف این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش خودآگاهی هیجانی بر بهبود تعامل معلم دانش آموز و کاهش تعارض های آموزشی در دانش آموزان دوره دوم متوسطه منطقه ۴ تهران می باشد.

کلیدواژه ها:

خودآگاهی ، هیجانی ، تعامل معلم دانش آموز ، تعارض های آموزشی ، آموزش هیجانی