مضامین مشترک اخلاقی و اجتماعی در گلستان سعدی و منشآت قائم مقام فراهانی

این مقاله به بررسی مضامین مشترک، اخلاقی تربیتی و اجتماعی در دو اثر برجسته ی نثر فارسی، یعنی گلستان سعدی (قرن ۷ ه.ق) و منشآت قائم مقام فراهانی (قرن ۱۳ ه.ق) می پردازد. با وجود تفاوت های تاریخی و سبکی، هر دو اثر بر اصولی مانند عدالت، حکمت عملی، اخلاق حکومت داری و تعاملات انسانی تاکید دارند. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و استناد به شواهد متنی نشان می دهد که چگونه این دو نویسنده در بسترهای مختلف تاریخی دغدغه های مشترکی را در راستای تربیت فرد و جامعه بیان کرده اند. یافته ها حاکی از آن است که مفاهیمی مانند «عدالت»، «تواضع»، «صداقت»، «مسئولیت پذیری» به صورت فراگیر در هر دو اثر تکرار شده اند و می توانند به عنوان الگویی برای جوامع امروزی مورد توجه و قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

گلستان سعدی ، منشآت قائم مقام ، اخلاق ، حکومتداری ، تربیت فردی ، تعاملات اجتماعی ، نثر فارسی