بررسی جلوه های طبیعت شب و روز در اشعار منصور اوجی

از آنجا که شاعران و هنرمندان در اعصار گوناگون و در ادبیات ملل مختلف از پدیده های طبیعی به عنوان یکی از عناصر مهم در بیان اهداف و اغراض خود در اشعار خود بهره بسیاری برده اند لذا شب و روز نیز به عنوان یکی از برجسته ترین این پدیده های طبیعی در اشعار منصور اوجی جلوه خاصی داشته است و نمودهای فراوانی را به خود اختصاص داده است. بر همین اساس هدف از این پژوهش بررسی جلوه های طبیعت (شب و روز) در اشعار منصور اوجی است. روش این تحقیق از نوع توصیفی- تحلیلی است و معناشناسی و نمادشناسی شب و روز را در اشعار مورد پژوهش را مطالعه می کند. بر همین اساس نتایج تحقیق نشان داد که شب در اندیشه ی اوجی نماد سکون، بن بست و هجوم هراس های درونی انسان معاصر است. در مقابل «روز» در شعر اوجی بیشتر تصویر پایان و فرسودگی است تا رهایی.

کلیدواژه ها:

جلوه های طبیعت ، شب ، روز ، منصور اوجی