نقد فرمالیستی برخی سروده های طفلی به نام شادی» از شفیعی کدکنی

فرمالیسم یکی از مکاتب قرن بیستم است که تحت تاثیر فوتوریسم و نظریات زبان شناسان روسی به وجود آمد. از نظرگاه صورت گرایان (فرمالیست ها) ادبیات چگونه گفتن است؛ نه چه گفتن. مکتب فرمالیسم اصولی دارد که بیشتر در حوزه زبان بروز می یابند. بیشتر این اصول را می توان در شعر شفیعی کدکنی یافت و بررسی کرد. شاید علتش آن باشد که شفیعی پیش تر با شیوه های مکتب فرمالیست آشنا بوده و آثاری نیز در این زمینه دارد. تازه ترین مجموعه شعر شفیعی کدکنی طفلی به نام شادی» نام دارد که توسط نشر سخن به چاپ رسیده است. این مجموعه در برگیرنده پنج دفتر با عنوان های زیر: «است زیر همین آسمان و روی همین خاک»، «زمانه»، «شکفتن و گفتن»، «از همیشه تا جاودان»، «شیپور»، «اطلسی ها» و «در شب سردی - که سرودی نداشت». هدف از این پژوهش آن است که برخی از اشعار مجموعه طفلی به نام شادی که ویژگی های فرمالیسم در آن برجسته است، مورد بررسی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

نقد ، فرمالیست ، شفیعی کدکنی ، طفلی به نام شادی