تحولات ادبیات معاصر فارسی بررسی تعاملات سیاسی-اجتماعی، دگرگونیهای زبانی و تحول مضامین شعری

این پژوهش به بررسی تحولات بنیادین ادبیات فارسی در دوران معاصر می پردازد و سه محور اصلی را مورد کاوش قرار می دهد: تاثیرگذاری رویدادهای سیاسی اجتماعی بر محتوای ادبی، دگرگونی های زبانی و لحنی در شعر و نثر و تحول مضامین غالب در متون ادبی. یافته های پژوهش نشان می دهد که ادبیات معاصر ایران در واکنشی دیالکتیکی با بحران های سیاسی و اجتماعی شکل گرفته است. از انقلاب مشروطه تا انقلاب اسلامی شاعران و نویسندگان از زبان ادبی به عنوان ابزاری برای بیداری، اجتماعی، نقد قدرت و بازتعریف هویت ملی استفاده کرده اند. این مقاله با تمرکز بر سبک شناسی نیما یوشیج به عنوان نقطه عطف در ادبیات معاصر نشان می دهد که چگونه شکست ساختارهای سنتی در زبان، موسیقی و لحن، شعر بازتابی از شکست نظام های فکری و اجتماعی منسوخ بود. نتایج حاکی از آن است که ادبیات معاصر فارسی در تلاش برای حفظ تعادل میان اصالت فرهنگی و الزامات مدرنیته، مسیری پیچیده اما خلاق را پیموده است.

کلیدواژه ها:

ادبیات معاصر ، فارسی ، تحولات سیاسی - اجتماعی ، شعر نو ، سبک شناسی نیما یوشیج ، چند صدایی ، مضامین اجتماعی