بررسی و تحلیل اثر متغیرهای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، روانشناختی و سیاسی بر ترک تحصیل دانش آموزان در مقاطع متوسطه اول و دوم مناطق محروم و حاشیه شهر بوکان (۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴)

در عصر انقلاب صنعتی چهارم و به تبع آن گسترش فناوری های مبتنی بر داده، حکمرانی داده محور می تواند منجر به بهینه سازی تخصیص منابع، بهبود ارائه خدمات، تصمیم گیری آگاهانه تر، افزایش شفافیت و پاسخگویی، بهبود رضایت شهروندان و حل فعالانه مسائل شود. این پژوهش به بررسی و تحلیل اثر متغیرهای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، روانشناختی و سیاسی بر ترک تحصیل دانش آموزان در مقاطع متوسطه اول و دوم مناطق محروم و حاشیه شهر بوکان پرداخته است. رویکرد پژوهشی تفکر سیستمی و استفاده از نظریاتی مانند نظریه کارکردگرایی تالکوت پارسونز، نظریه نیازهای آبراهام مازلو و نظریه انگیزه پیشرفت دیوید مک کللند می باشد. روش پژوهش ترکیبی (کمی و کیفی) است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقاطع متوسطه اول و دوم دختر و پسر در مناطق محروم و حاشیه شهر بوکان از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴ بوده، تکنیک گردآوری داده ها، روش مصاحبه باز می باشد. روش نمونه گیری، دو نوع نمونه گیری هدفمند و نظری بوده است. یافته های پژوهش بازگو آن بود که عوامل ترک تحصیل دانش آموزان را نبایستی به یک یا چند عامل تقلیل داد بلکه مجموعه عوامل در سطوح کلان، متوسط و خرد جامعه می تواند باعث ترک تحصیل دانش آموزان شود همچنین بر اساس یافته های این پژوهش مشخص شد که عوامل مهم تاثیرگذار بر پدیده ترک تحصیل دانش آموزان در مدارس متوسطه اول و دوم مناطق محروم و حاشیه شهر بوکان به ترتیب اولویت عبارتند از: عوامل اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی، روان شناختی و سیاسی. بر اساس یافته های پژوهش، شبیه سازی ها و سناریوهای مختلف ما قادر به شناسایی چند عامل مهم در جامعه بودیم که با تغییر و اصلاح آن عوامل با استفاده از تفکر سیستمی و در نظر گرفتن فاکتورها و پیش نیازهای هر عامل می توان ترک تحصیل را تا سطح مطلوب و ایده آل کاهش داد.

کلیدواژه ها:

ترک تحصیل ، دانش آموزان ، اقتصادی ، سیاسی ، اجتماعی ، روان شناختی ، مناطق محروم ، بوکان