بررسی روانکاوانه داستان سگ ولگرد برمبنای نظریات ژان ژاک لاکان

نقد روانکاوانه حوزه ای از نظریه و نقد ادبی جدید بوده که در نیمه اول قرن بیستم برپایه نظریات فروید شکل گرفته است. ویژگی برجسته آن استفاده از متن ادبی برای دسترسی به امیال سرکوب شده و ضمیر ناخودآگاه افراد است. هدف از این پژوهش بررسی روانشناسانه داستان سگ ولگرد براساس دیدگاه جدید ژان ژاک لاکان می باشد. از نظر لاکان احساس فقدان همیشگی با هیچ ابژه ای جبران نمی شود این فقدان در ناخودآگاه باقی می ماند و سوژه در حسرت گذشته برای غلبه بر فقدان، مدام از میلی به میل دیگر در چرخش است. نویسنده در این پژوهش سعی کرده تا ابهامات داستان را از طریق سیری در نظریات روانشناختی روشن کند. تکنیک تداعی و سیلان ذهنی در شناساندن شخصیت اصلی داستان سگ پات راهی برای نفوذ به عمق داستان را نشان می دهد. فضای تیره، خاکستری و جو خفقان آور نابودی انسانی روشنفکر را توسط جامعه ای که قدرت درک ارزش او را نداشتند برای همگان تداعی می کند. نتایج این بررسی نشان داد که داستان سگ ولگرد به دلیل رویکرد روانشناختی خود برپایه نظریات ژاک لاکان قابل تحلیل است.

کلیدواژه ها:

سگ ولگرد ، صادق هدایت ، فروید ، لاکان ، نقد روانکاوانه