واکاوی موانع آموزش دوگان در مدارس ایران

این پژوهش با هدف واکاوی و شناسایی موانع آموزش دوگانه در مدارس ایران انجام شد. روش پژوهش از نوع مروری و تحلیلی کیفی است و جامعه پژوهش شامل اسناد بالادستی کتب و مقالات علمی و منابع معتبر آموزشی مرتبط با آموزش دوگانه می باشد. داده ها با بهره گیری از تحلیل محتوای کیفی و رویکرد تفسیری مورد بررسی قرار گرفتند تا ساختار ابعاد و گویه های موانع موجود در نظام آموزش دوگانه استخراج شود. یافته های پژوهش نشان داد که موانع آموزش دوگانه در مدارس ایران در چهار بعد استراتژیک، سازمانی، فرهنگی و اجتماعی قابل طبقه بندی هستند که بعد استراتژیک بیشترین و بعد اجتماعی کمترین اثر را بر تحقق اهداف این نظام آموزشی دارد. مهم ترین چالش ها شامل ضعف سیاست گذاری و برنامه ریزی، کلان ناکافی بودن زیرساخت ها و امکانات اجرایی، نگرش منفی جامعه و خانواده نسبت به ارزش آموزش عملی و محدودیت های اقتصادی و اجتماعی می باشد. تحلیل ها همچنین نشان داد که این چهار بعد به طور جامع و معنادار واریانس سازه موانع آموزش دوگانه را توضیح می دهند و هر یک در سطح سیاست گذاری، ساختار سازمانی، نگرش های فرهنگی و شرایط اجتماعی تاثیر قابل توجهی دارند. بر این اساس ایجاد اصلاحات جامع و هماهنگ در سطح کلان و میان سطح، توانمندسازی مدارس و مدیران، تغییر نگرش های فرهنگی و تقویت بسترهای اجتماعی و اقتصادی برای ارتقای کیفیت و اثر بخشی آموزش دوگانه ضروری است. نتایج این پژوهش می تواند راهنمای سیاست گذاران، مدیران آموزشی و پژوهشگران برای طراحی برنامه های آموزشی کارآمد و پایدار در حوزه تلفیق آموزش نظری و عملی باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش ، آموزش دوگانه ، مدارس ایران