بررسی جدایی فازی و خواص ترمودینامیکی در غشاهای پلی وینیل کلراید /پلی سولفون: اثر بر شار آب و آبدوستی

در این پژوهش غشاهای پلیمری مبتنی بر پلی وینیل کلراید (PVC) و پلی سولفون (PSF) با ترکیب درصد ۱۰۰:۰ و ۸۵:۱۵ و ۷۰:۳۰ (PVC:PSF) تهیه و مورد ارزیابی قرار گرفتند. تحلیل ترمودینامیکی نشان داد انرژی آزاد اختلاط این دو پلیمر مثبت بوده و امتزاج ناپذیر هستند. نتایج آزمونها بیانگر افزایش چشمگیر شار آب خالص از ۰/۵ به ۱۶۸/۳۶ حدود ۳۰۰ برابر افزایش) در غلظتهای بالاتر PSF بود که به وقوع جدایی فازی بین دو پلیمر نسبت داده شد. همچنین زاویه تماس غشا با آب از ۶۵/۵ به ۶۰/۱ کاهش یافت که نشان دهنده بهبود آبدوستی است.

کلیدواژه ها:

غشا ، آبدوستی ، زاویه تماس ، جدایی فازی