کاربرد تئوری DLVO در تبیین نقش سورفکتانتها در پایداری نانوسیالات کیمیا تنباکوسازان
محل انتشار: هشتمین همایش ملی پلیمر ایران
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 21
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
POLYMER08_372
تاریخ نمایه سازی: 8 دی 1404
چکیده مقاله:
پایداری نانوسیالات یکی از چالشهای اصلی در کاربردهای صنعتی آنهاست، زیرا تجمع و رسوب نانوذرات مانع عملکرد مناسب می شود. در این مطالعه، برای بررسی پایداری، از دو سورفکتانت سدیم دودسیل سولفات (SDS) و سیتیل تری متیل آمونیوم بروماید (CTAB) در غلظتهای متناظر با مقادیر بحرانی تشکیل میسل (CMC) استفاده شد. تحلیل بر اساس تئوری DLVO انجام گرفت تا نقش نیروهای جاذب و دافع میان نانوذرات در حضور سورفکتانت ها مشخص شود. نتایج نشان داد که افزایش دافعه الکترواستاتیکی موجب جلوگیری از آگلومره شدن و در نتیجه بهبود پایداری نانوسیالات می شود که با پیش بینی های نظری مدل DLVO همخوانی دارد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سعید پورمهدیان
دانشگاه صنعتی امیرکبیر
