اثر نوع حلال و غلظت محلول بر ریختار ذرات و الیاف پلی اتر سولفون تهیه شده با فرایند الکتروهیدرودینامیک
محل انتشار: هشتمین همایش ملی پلیمر ایران
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 20
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
POLYMER08_361
تاریخ نمایه سازی: 8 دی 1404
چکیده مقاله:
با فرایند الکتروهیدرودینامیک و طراحی متغیرهای آن می توان ساختارهای مختلفی از پلیمر را تهیه کرد. در این پژوهش، با تغییر نوع حلال از دی متیل فرم آمید (DMF) به مخلوط آن با اتیل استات (EAC) و نیز تغییر غلظت محلول، ذرات و الیاف پلی اتر سلفون تهیه شد. ریختار نمونه ها با میکروسکوپی الکترونی پویشی گسیل میدانی مورد بررسی قرار گرفت. استفاده از نسبت ۷۰/۳۰ DMF/EAC سبب کاهش ۲۴ درصدی قطر ذرات و ۵۶ درصدی قطر الیاف نسبت به DMF خالص شد. بنابراین می توان با تنظیم غلظت محلول و نسبت حلالهای با نرخ تبخیر متفاوت، مشخصات ریختاری ساختارهای حاصل با فرایند الکتروهیدرودینامیک را کنترل کرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمدحسن حسن خانی
دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده مهندسی شیمی، گروه مهندسی پلیمر، تهران، ایران
محمد حسین نوید فامیلی
دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده مهندسی شیمی، گروه مهندسی پلیمر، تهران، ایران
فاطمه غلامی
دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده مهندسی شیمی، گروه مهندسی پلیمر، تهران، ایران
سمیه قاسمی راد
دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده مهندسی شیمی، گروه مهندسی پلیمر، تهران، ایران
