بررسی تاثیر پیوند هیدروژنی در چسبهای زیستی پلی یورتانی برپایه پلی اتیلن گلایکول و پلی کاپرولاکتون
محل انتشار: هشتمین همایش ملی پلیمر ایران
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 31
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
POLYMER08_335
تاریخ نمایه سازی: 8 دی 1404
چکیده مقاله:
استفاده از چسبهای زیستی بهترین راه برای جایگزینی بخیه می باشد. چسب زیستی پلی یورتانی یکی از مهندسی ترین چسب ها برای طراحی به منظور استفاده در هر شرایطی می باشد که توانایی تشکیل پیوند هیدروژنی با خود و سطح بستر را دارند و باعث افزایش استحکام می شود. در این پژوهش چسب زیستی بر پایه پلی یورتان سنتز شده و ساختار شیمیایی از طریق آزمون FTIR تایید شد. میزان پیوند هیدروژنی در چسبهای زیستی پلی یورتانی برپایه نسبت های متفاوت پلی اتیلن گلایکول و پلی کاپرولاکتون بررسی و تاثیر آن بر مقاومت چسبندگی بر روی پوست موش نیز مورد ارزیابی قرار گرفت.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
علیرضا فلکی تبریزی
دانشگاه صنعتی سهند تبریز دانشکده مهندسی پلیمر پژوهشکده مواد پلیمری دانشگاه صنعتی سهند تبریز
محمدحسین اکبری ناصر
دانشگاه صنعتی سهند تبریز دانشکده مهندسی پلیمر پژوهشکده مواد پلیمری دانشگاه صنعتی سهند تبریز
