مقایسه وابستگی خواص مکانیکی درزگیرهای تک جزئی سیلیکونی و پلی یورتانی صنعتی به نرخ کشش

در این پژوهش، خواص کششی درزگیرهای تک جزئی سیلیکونی و پلی یورتانی با کاربردهای گسترده در صنایع گوناگون، تحت نرخ های مختلف کشش مورد بررسی قرار گرفتند. افزایش نرخ کشش از ۵ به ۵۰۰ میلی متر بر دقیقه در درزگیرهای سیلیکونی و پلی یورتانی به ترتیب منجر به افزایش ۱/۴ و ۱/۵ برابری استحکام کششی و ۱/۳ و ۱/۲ برابری کرنش شکست شد. وابستگی کرنش شکست به نرخ کشش دو درزگیر در یک مرتبه دهدهی اما وابستگی استحکام کششی درزگیر سیلیکونی به نرخ کشش نسبت به درزگیر پلی یورتانی شدیدتر بود. بنابراین، می توان خواص پایدارتری را با تغییر نرخ کشش از درزگیرهای پلی یورتانی انتظار داشت.

کلیدواژه ها:

درزگیر تک جزئی ، سیلیکون ، پلی یورتان ، وابستگی خواص به نرخ کشش