بررسی اثر میزان نمک و بلورینگی الکترولیت جامد پلی وینیل الکل بر رسانایی یونی

جایگزینی منابع سوخت فسیلی به خاطر ایجاد آلودگی محیط زیست و محدودیت میزان این منابع اجتناب ناپذیر است. تحقیقات بر جایگزینی این منابع با منابع انرژی تجدیدپذیر و ذخیره انرژی حاصل از آنها به کمک ابزار ذخیره انرژی متمرکز شده است. ابزار ذخیره انرژی از الکترودها، الکترولیت و جداکننده تشکیل می شوند. از میان این اجزا الکترولیت با انتقال یون منجر به ذخیره و تخلیه انرژی می شود. الکترولیت های پلیمری به خاطر خواص الکتریکی مطلوب مهم هستند اما برای بهینه کردن رسانایی یونی آنها کاهش بلورینگی، ایجاد پیوند عرضی و/یا کاهش حداقل دمای شیشه ای الزامی می باشد. هدف از این مقاله بررسی اثر میزان نمک و بلورینگی در الکترولیت پلی (وینیل الکل بر رسانایی یونی می باشد.

کلیدواژه ها:

ابزار ذخیره انرژی ، پلی وینیل الکل الکترولیت ، ابرخازن