بررسی تاثیر حضور اصلاح کننده های ضربه پایه آکریلیک و پلی اتیلن کلردار بر خواص مکانیکی محصولات قالب گیری شده تزریقی UPVC

پلیمر پلی وینیل کلرید (PVC) به دلیل کاربردهای گسترده بسیار مورد توجه تولید کنندگان قرار گرفته است. یکی از محدودیتهای اصلی PVC، حساسیت بالا به ضربه است. در این پژوهش، PVC با دو نوع اصلاح کننده ضربه آکریلیکی و پلی اتیلن کلردار (CPE) با مقادیر مختلف ترکیب و استحکام ضربه کششی و سفتی حلقوی آمیزه ها بررسی شد. ضربه ای خوبی دارد اما در برخی موارد نیاز به بهبود این خاصیت وجود دارد که با افزودن اصلاح کننده های ضربه انجام می شود. اصلاح کننده های ضربه پایه آکریلیک دارای پوسته ای با فاز پلاستیکی پلی متیل متاکریلات (PMMA) هستند که با پیوندهای شیمیایی به هسته پلی بوتیل آکریلات (PBA) پیوند داده می شود و با ماتریس PVC مورد استفاده در این پژوهش به عنوان پلیمر پایه سوسپانسیونی با سازگار است. این پوسته گرافت شده علاوه بر جلوگیری از چسبیدن، عدد K معادل ۵۷ و چگالی توده ۰.۵-۰.۶۲ g/cm³ می باشد. اصلاح کننده ضربه آکریلیکی با بهبود همسویی بین زنجیره های PVC و ارتقاء تحرک مولکولی، مقاومت ترکیب در برابر تنشهای خارجی را کاهش داده و منجر به کاهش سفتی حلقوی می شود. افزودن اصلاح کننده ضربه آکریلیکی به ماتریس PVC، با تقویت پیوندهای بین مولکولی و ارتقاء انعطاف پذیری ترکیب مقاومت به ضربه ترکیب نهایی را بالا می برد.

کلیدواژه ها:

پلی وینیل کلرید ، اصلاح کننده ضربه آکریلیک ، پلی اتیلن کلردار ، خواص مکانیکی