زیست پلیمرهای پرشاخه: تحول در زیست فناوری با ساختارهای هوشمند

زیست پلیمرهای پرشاخه (HP) با ساختار سه بعدی منحصر به فرد خود شامل هسته مرکزی واحدهای تکراری شاخه ای و گروه های عاملی انتهایی متعدد، به دلیل ویژگی های برجسته ای مانند ویسکوزیته، پایین حلالیت بالا، زیست سازگاری و قابلیت اصلاح سطحی، به عنوان موادی نوآورانه در حوزه های علمی و صنعتی، به ویژه زیست پزشکی، مورد توجه قرار گرفته اند. ویژگی هایی مانند خود آرایی، تخریب پذیری زیستی و تنظیم پذیری خواص فیزیکوشیمیایی HBPS را برای تشخیص بیماری ها، مهندسی بافت، رهایش هدفمند دارو و تولید پوشش های ضدمیکروبی مناسب ساخته است. این مقاله، ساختار، خواص و کاربردهای زیست پزشکی HBPS را بررسی کرده و پتانسیل آنها را در توسعه ابزارهای پزشکی پیشرفته و پایدار برجسته می کند.

کلیدواژه ها:

زیست پلیمرهای پرشاخه ، زیست سازگاری ، مهندسی بافت ، رهایش دارو