بررسی اثر نوع حلال دمای تبخیر و کشش مکانیکی بر تشکیل فاز بتا در فیلم پلی وینیلیدین فلوراید

پلی وینیلیدن فلوراید (PVDF) یک پلیمر ترموپلاستیک است که به دلیل برخورداری از خواص حرارتی شیمیایی، الاستیکی، پیزوالکتریکی و پیروالکتریکی شناخته می شود. وجود فاز بلوری B در این پلیمر، عامل اصلی ایجاد خاصیت پیزوالکتریک آن است. نتایج نشان داد که تبخیر حلال در دمای ۳۰°C و استفاده از DMSO به عنوان حلال، باعث افزایش تشکیل فاز B می شود. اعمال کشش مکانیکی بر فیلم در دمای ۸۰°C و با ازدیاد طول سه برابری، موجب تبدیل فازهای Y و a به فاز B می گردد. این نتایج با استفاده از طیف سنجی مادون قرمز و مقایسه طیف ها به تائید رسید.

کلیدواژه ها:

پلی وینیلیدین فلوراید ، پیزوالکتریک ، فاز بلوری بتا ، کشش مکانیکی