بررسی تاثیر پلی اتیلن گلیکول بر خواص زیستی آبدوستی و تخریب پذیری پلی یورتان جهت کاربردهای پزشکی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 11

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

POLYMER08_084

تاریخ نمایه سازی: 8 دی 1404

چکیده مقاله:

بررسی پلی یورتان ها به عنوان موادی چندمنظوره با خواص مکانیکی قابل تنظیم گزینه ای ایده آل برای کاربردهای پزشکی محسوب می شوند. این مطالعه تاثیر افزودن پلی اتیلن گلیکول با درصدهای مختلف (۰) تا (۳۰) به پلی یورتان بر سه ویژگی کلیدی پرداخته است: خونسازگاری، آبدوستی سطح و تخریب پذیری. حاکی از آن است که با تنظیم درصد پلی اتیلن گلایکول به ویژه (۲۰-۳۰) می توان موادی با خون سازگاری مطلوب، آبدوستی کنترل شده و قابلیت تخریب برنامه ریزی شده برای کاربردهای پزشکی مانند ایمپلنتهای موقت یا سیستمهای دارورسانی طراحی نمود.

نویسندگان

نیلوفر هادوی

مرکز آموزشی و پژوهشی زیست مواد، دانشگاه تهران

هلما وکیلی

گروه تحقیقاتی نانوپزشکی بازساختی، دانشگاه علوم پزشکی تهران

حسین قنبری

دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه تهران

مهسا سادات احتشامی

گروه نانوفناوری پزشکی، دانشکده فناوری های نوین پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران