بررسی رابطه بین سبک های فرزندپروری با بیش فعالی کودکان: نقش میانجی تنظیم هیجان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک های فرزندپروری با بیش فعالی کودکان: نقش میانجی تنظیم هیجان انجام شد. این تحقیق به لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش آماری، از نوع توصیفی-همبستگی بوده، جامعه آماری شامل ۱۵۰ دانش آموز ۷ تا ۱۶ ساله شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود که به صورت هدفمند و بر اساس معیارهای تشخیصی تست بیش فعالی که توسط معلمان انجام شد انتخاب شدند. به منظور جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه سبک های فرزندپروری بامریند(۱۹۷۳)، پرسشنامه کانرز (۱۹۹۸) و مقیاس تنظیم هیجانی گراتز و رومر (۲۰۰۴) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری در نرم افزارهای SPSS و AMOS تجزیه و تحلیل انجام شد. نتایج نشان داد که سبک های فرزندپروری مختلف به طور متفاوت بر بیش فعالی تاثیر می گذارند؛ سبک های مقتدرانه و سهل گیرانه بیش فعالی را به طور مستقیم تحت تاثیر قرار می دهند. نتایج تحلیل میانجیگری نشان داد که تنظیم هیجان نقش میانجی معنادار در رابطه بین سبک های مقتدرانه و استبدادی با بیش فعالی، ایفا می کند، ولی برای سبک سهل گیرانه این نقش مشاهده نشد.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، بیش فعالی ، تنظیم هیجان