بررسی نقش الگوهای فرزندپروری والدین در سلامت روانی و سازگاری اجتماعی فرزندان

خانواده به عنوان کوچک ترین واحد اجتماعی، نقش اساسی در شکل گیری هنجارها، ارزش ها و رفتارهای فردی و اجتماعی دارد. خانواده نخستین محیط یادگیری و رشد انسان است و انتخاب سبک تربیتی از سوی والدین تاثیر تعیین کننده ای بر سلامت روانی، اجتماعی و اخلاقی فرزندان دارد. سلامت خانواده، سلامت جامعه را تضمین می کند و تربیت خانواده یکی از عوامل کلیدی در این زمینه است. پژوهش ها نشان داد سبک های تربیتی مختلف، پیامدهای متفاوتی در رشد هیجانی، شناختی و اجتماعی فرزندان ایجاد کرده است. هدف مقاله حاضر بررسی ابعاد نظری سبک های تربیتی و تحلیل تاثیر آن ها بر سلامت اجتماعی فرزندان از منظر روان شناسی رشد است. این مقاله با رویکرد توصیفی تحلیلی، با تکیه بر نظریه های معتبر روان شناسی و تحقیقات داخلی، نقش الگوهای تربیتی والدین را در شکل گیری سلامت روانی و اجتماعی نسل آینده بررسی کرده است. یافته های نظری نشان داد سبک تربیتی مقتدرانه با شاخص های سلامت اجتماعی همچون مسئولیت پذیری، تنظیم هیجان، عزت نفس و مشارکت اجتماعی رابطه مثبت دارد. در مقابل، سبک های سخت گیرانه، سهل گیرانه و بی تفاوت اغلب پیامدهایی همچون اضطراب، پرخاشگری، ضعف مهارت های ارتباطی یا انزوای اجتماعی را به دنبال دارند. نتایج تاکید کرد که تعامل مثبت والدین با فرزندان، آموزش مهارت های اجتماعی و اخلاقی و ایجاد محیط حمایتی، شاخص های سلامت خانواده و جامعه را بهبود بخشیده و زمینه ساز ظهور نسلی سالم تر و جامعه ای پویا و سازنده است.

کلیدواژه ها:

الگو های فرزندپروری ، سبک های تربیتی ، سلامت روانی ، خانواده سالم ، سازگاری اجتماعی