نقش آموزش و پرورش در کاهش اختلالات یادگیری فرزندان

این پژوهش با هدف بررسی عوامل موثر بر کاهش و مدیریت اختلالات یادگیری در نظام آموزش و پرورش انجام شد. نتایج حاصل از مرور منابع علمی و دانشگاهی بین المللی نشان می دهد که موفقیت در این حوزه نیازمند رویکردی جامع و هماهنگ است که شامل شناسایی زودهنگام، بهره گیری از برنامه ها و روش های آموزشی مبتنی بر شواهد، افزایش دانش و آگاهی معلمان، همکاری موثر میان خانواده و مدرسه، استفاده از فناوری های کمک آموزشی، اجرای سیاست های کلان حمایتی و توسعه آموزش فراگیر می باشد. یافته ها بیانگر آن است که تعامل مستمر این عناصر می تواند موجب ارتقاء عملکرد تحصیلی، کاهش شدت علائم اختلالات، بهبود مشارکت اجتماعی و افزایش انگیزه در دانش آموزان گردد. همچنین، سیاست گذاری های آموزشی و تخصیص منابع کافی نقش تعیین کننده ای در تامین عدالت آموزشی و ایجاد فرصت های برابر دارند. در مجموع، پژوهش حاضر اهمیت تلفیق اقدامات آموزشی، فناورانه و اجتماعی را در بهبود وضعیت دانش آموزان با نیازهای ویژه نشان داده و بر ضرورت آموزش مداوم معلمان، مشارکت واقعی خانواده ها و سرمایه گذاری پایدار در زیرساخت های آموزشی تاکید کرده است.

کلیدواژه ها:

شناسایی زودهنگام ، آموزش فراگیر ، فناوری های کمک آموزشی ، همکاری خانواده و مدرسه ، اختلالات یادگیری