تجربه زیسته معلمان زن از شناسایی و مواجهه با موارد کودک آزاری در مدارس ابتدایی: یک مطالعه پدیدارشناسی

هدف پژوهش حاضر تبیین تجربه زیسته معلمان زن از شناسایی و مواجهه با موارد کودک آزاری در مدارس ابتدایی بود. برای رسیدن به این هدف از روش پدیدارشناسی توصیفی استفاده شد و داده ها از طریق مصاحبه عمیق نیمه ساختاریافته با ۱۵ معلم زن مشغول به کار در دوره ابتدایی گردآوری شد و با روش هفت مرحله ای کلایزی تحلیل شد. یافته ها در سه مضمون اصلی سازماندهی شد: ۱) چالش های تشخیص شامل شناسایی نشانه های غیرمستقیم، تردید در تفکیک از سایر مشکلات و ترس از گزارش نادرست؛ ۲) واکنش های عاطفی شدید (خشم، غم، عجز) همراه با خودسرزنشی و تعارض نقش حرفه ای و ۳) موانع سازمانی مانند نبود پروتکل های شفاف، واکنش منفی خانواده ها و نیاز به حمایت سیستماتیک. مطالعه نشان داد معلمان ضمن به کارگیری راهکارهای فردی (مستندسازی، ایجاد فضای امن)، نیازمند حمایت های ساختاری (دستورالعمل های شفاف، مددکاری مدرسه، آموزش تخصصی) هستند. این یافته ها ضرورت طراحی برنامه های توانمندسازی معلمان و استقرار سازوکارهای حمایتی در مدارس را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

کودک آزاری ، معلمان زن ، مدارس ابتدایی ، پدیدارشناسی ، تجربه زیسته