نقش حمایت عاطفی والدین در رابطه بین سبک فرزندپروری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

چکیده پژوهش حاضر به بررسی رابطه میان سبک های فرزندپروری، میزان حمایت عاطفی والدین و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی پرداخته و نقش تعدیل کننده ویژگی های جمعیت شناختی والدین را نیز تحلیل کرده است. با بهره گیری از منابع معتبر بین المللی، یافته ها نشان می دهد سبک مقتدرانه با ترکیب همزمان ساختار و گرمای عاطفی، بیشترین اثر مثبت را بر موفقیت تحصیلی دارد، در حالی که سبک های مستبدانه و سهل گیرانه عموما نتایج ضعیف تری ایجاد می کنند. حمایت عاطفی والدین به عنوان متغیر میانجی، نه تنها انگیزش درونی دانش آموزان را افزایش می دهد، بلکه نگرش مثبت آنان نسبت به تحصیل را تقویت کرده و زمینه ساز خودکارآمدی آموزشی می شود. بررسی متغیرهای جمعیت شناختی نشان داد والدین با سن بالاتر، تحصیلات بالاتر و وضعیت شغلی پایدار، قادرند اثرات مثبت سبک مقتدرانه بر پیشرفت تحصیلی را از طریق حمایت عاطفی به طور چشمگیری تقویت کنند. نتایج این پژوهش بر ضرورت گنجاندن آموزش سبک مقتدرانه و مهارت های حمایت عاطفی در برنامه های توانمندسازی والدین و سیاست گذاری های آموزشی تاکید دارد تا با ایجاد محیط یادگیری عاطفی-حمایتی، بتوان موفقیت تحصیلی پایدار دانش آموزان را تضمین کرد.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، حمایت عاطفی ، پیشرفت تحصیلی ، انگیزش درونی ، ویژگی های جمعیت شناختی